Każda osoba borykająca się z nadwagą bardzo często sięga po różnorodne diety niskokaloryczne, które to mają pozwolić jej zrzucić w szybkim tempie zbędne kilogramy. Niestety często się zdarza, że brak motywacji i nieodpowiednia dieta przyczyniają się do porażki. Wówczas warto zastosować skuteczną kurację w postaci diety wysokobłonnikowej.

Niejednokrotnie zdarza się, że stajemy przed lustrem i dochodzimy do wniosku, że nasz wygląd jest niezadowalający. Zbędny tłuszczyk w okolicach brzucha, nóg i innych partii ciała sprawia, że czujemy się nieatrakcyjni i tracimy ochotę do życia. Gdy dopadnie nas taki kryzys, wtedy warto sięgnąć po skuteczną dietę wysokobłonnikową. Ta kuracja odchudzająca bardzo często określana jest mianem diety bogatoresztkowej i cieszy się dużą popularnością wśród wielu osób borykających się z nadwagą. Jest sprawdzonym sposobem żywienia polegającym na zwiększeniu ilości spożywanego błonnika oraz płynów w dziennej racji pokarmowej. Spożywane produkty będące źródłem włókna pokarmowego to między innymi: płatki zbożowe, owoce i warzywa oraz nasiona roślin strączkowych. Stosowanie diety bogatej w błonnik jest skutecznym sposobem na odchudzanie oraz stanowi dobre rozwiązanie dla osób dbających o piękną i smukłą sylwetkę.

czym różni się błonnik rozpuszczalny od nierozpuszczalnego?

Błonnik pokarmowy to substancja, w skład której wchodzi mieszanina wielu związków. Można go podzielić na dwa rodzaje: rozpuszczalny oraz nierozpuszczalny w wodzie. W pierwszej grupie można wyróżnić: pektyny, gumy, śluzy, betaglukany oraz inulinę. Błonnik rozpuszczalny jest substancją, która spowalnia pasaż jelitowy. Otóż zawarte w nim pektyny posiadają właściwości obniżające stężenie glukozy, przyczyniają się do obniżenia stężenia cholesterolu oraz do zwiększenia wydalania kwasów żółciowych. Z kolei zawarte w nim gumy charakteryzują się działaniem obniżającym stężenie poziomu cholesterolu, trójglicerydów oraz obniżają stężenie glukozy zarówno na czczo, jak i po posiłkach. Powszechnie uważa się, że betaglukany zapobiegają rozwojowi nowotworów układu pokarmowego, a zawarta w nich inulina jest dobrym probiotykiem wspomagającym pożyteczne kultury bakterii w organizmie. Błonnik rozpuszczalny w wodzie można znaleźć przede wszystkim w produktach takich jak: otręby owsiane, brązowy ryż, jęczmień, jabłka, truskawki, owoce cytrusowe oraz suszona fasola.
Z kolei w zawartości błonnika nierozpuszczalnego w wodzie można wyróżnić: celulozę, hemicelulozy, ligniny oraz skrobię oporną. Składniki te posiadają cenne właściwości przyspieszające perystaltykę jelit oraz zwiększają masę stolca. Nie mają natomiast wpływu na poziom glukozy czy lipidów. Błonnik nierozpuszczalny w wodzie można znaleźć w wielu produktach, wśród których można wymienić: otręby pszenne, mąkę z pełnego przemiału, orzechy, nasiona roślin, warzywa korzeniowe oraz kapustne.

Jakie są cenne właściwości diety błonnikowej?

Błonnik pokarmowy należy do grupy węglowodanów złożonych. Obecnie przyjmuje się, że 1 gram błonnika to tylko dwie kalorie. Błonnik rozpuszczalny ulega fermentacji w przewodzie pokarmowym i w w związku z tym dostarcza organizmowi ludzkiemu energię. Z kolei błonnik nierozpuszczalny nie jest trawiony i jest wydalany z organizmu jako substancja balastowa. Błonnik rozpuszczalny w wodzie to cenna substancja, która posiada wiele pozytywnych właściwości. Obniża on poziom glukozy i cholesterolu we krwi, poprawia perystaltyki jelit, likwiduje uporczywe zaparcia, usuwa z organizmu substancje toksyczne oraz sprawia że po spożyciu posiłku długo odczuwamy sytość. Ponadto przeciwdziała wielu groźnym chorobom wśród których można wymienić: nadwagę, otyłość, cukrzycę, miażdżycę czy nowotwór jelita grubego. Mimo wielu zalet tego składnika to jednak nie można spożywać go w nadmiarze. Nadmierne spożywanie produktów bogatych w błonnik może prowadzić do powstawania niedoborów ilościowych oraz jakościowych innych cennych składników odżywczych. Ponadto zbyt duża ilość błonnika w diecie sprzyja zmniejszaniu wchłaniania się kalorii, co jest niebezpieczne w przypadku osób z niską wagą ciała, gdyż może prowadzić do niedożywienia.

Jakie są zasady stosowania dieta wysokobłonnikowej?

Skuteczność diety wysokobłonnikowej sprawia, że sięga po nią wiele osób borykających się z nadwagą. Stosując tę dietę należy pamiętać o tym, że kaloryczność oraz ilość składników pokarmowych w diecie powinna być zgodna z zapotrzebowaniem, ale zwiększeniu ulega ilość produktów bogatych w błonnik pokarmowy. Założeniem tej diety jest dostarczanie do organizmu około 40–60 g błonnika pokarmowego dziennie. Spożywany błonnik wiąże wodę znajdującą się w przewodzie pokarmowym, dlatego tez należy pamiętać o konieczności zwiększenia ilości wypijanych płynów. Podczas stosowania tej diety zaleca się spożywanie ok. 2–2, 5 l płynów dziennie, najlepiej w postaci wody niegazowanej. Niemniej oprócz wody można spożywać także soki owocowe i warzywne, kompoty, zupy oraz mleczne napoje, w tym także napoje fermentowane. Ilość spożywanego błonnika powinna być zwiększana stopniowo, aby organizm miał czas na przystosowanie się do nowego menu. Dostarczenie zbyt dużej ilości błonnika w krótkim może skutkować wieloma przykrymi dolegliwościami, wśród których można wymienić: kolki, wzdęcia, uczucie ciężkości, biegunki oraz mdłości przyczyniające się do odwodnienia organizmu.
Błonnik to substancja, która wpływa na wolniejsze opróżnianie się żołądka oraz wchłanianie się składników odżywczych. Dzięki temu uczucie sytości utrzymuje się przez dłuższy czas, co niweluje chęć podjadania. Stosowanie diety wysokobłonnikowej ma istotne znaczenie w leczeniu oraz profilaktyce nadwagi oraz otyłości. Dieta ta obecnie jest polecana przez dietetyków wielu pacjentom borykającym się ze znaczną nadwagą.